Wednesday, June 27, 2012



The spindle of the miracle
and the labor which gathers nightly tears
enfold time onto visual reflections of a reel.
But the action is suspended
by an instant hand..
A button in the space of present
is enough to release the incalculable energy
of each soul.
Voices on a screen.
Your words I hold and you see mine.
All these were incoherent till now.
Now that your resolution made them links at last.
With the incorruptible first in use phrase.


Το αδραχτι του θαύματος 
κι ο καματος που μαζεύει νυχτερινά δάκρυα 
τυλιγουνε χρόνο σε ολογραμματα ανεμης.
Μα απ' της στιγμής το χέρι 
κρέμεται η πραξη.
Ένα κουμπί στο χωρόχρονο του παρόντος
αρκει για να εκλύσει την ανυπολογιστη ενέργεια 
του κάθε ατόμου.
Φθόγγοι σε μια οθόνη.
Τα λόγια σου κρατώ και βλέπεις τα δικά μου.
Ολα αυτά ηταν ασύνδετα ως τωρα.
Τωρα που η τολμη σου επιτέλους τα έκανε κρίκους.
Με το αδιαβρωτο της πρωτης σε χρήση φρασης.


(written in 1998)

No comments:

Post a Comment