Saturday, October 27, 2012

A light distance


(Z.K)


I'll see again
The same glow
If it's a rare light
The day is breaking
Or its root is misleading me
I think it's passing me to tomorrow
I get sea-frothed while transcending 
Both the red and gold
I hope to everything white there
At the posts where life's mischief ambushes
I turn back
My crooked road, your curves I'm following
And I'll arrive




Z.K.



Creative Commons LicenseΑυτό έργο χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Ελλάδα.

Thursday, October 11, 2012

Not a right - a privilege



Is it so heavy a task
to offer me a drop from your flask
now that I found myself
in the middle of this desert?

Is it so perilous a case
to offer me your arms to embrace
now that I fell off my shelf
in the middle of this paddle?

Is it so dump a choice
to offer me a shelter from noise
now that I have no defence
in the middle of this crowd?

It is so gallant an act
to offer me your sincere fact
now that I fight the waves
in the middle of this sound!





Z.K.



Creative Commons LicenseΑυτό έργο χορηγείται με άδεια Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Ελλάδα.

Saturday, October 6, 2012

Refuge



(Z.K.)



The rain has started falling           A bird flew heading towards the refuge

The machines stopped working                The kids are tucked in their tiny world


A day of celebration    A shelter for dawn      A water possibly timeless


At the end a beginning                          And a blue lightning in the white sky


Life’s a balloon                          Which keeps blowing like a sail to the wind


Homemade bread                       Empty ovens look like open mouths waiting


An electric earth        A modern universe               A huge open wound


As much of reinforcement                                            May consolation bring


Give me nothing from pockets                            Only accept to grant me
      
From your heart a spring     Time is freedom to love      In truth its premise






Καταφύγιο


Άρχισε η βροχή Ένα πουλί πέταξε για το καταφυγιο

Οι μηχανές σταμάτησαν Τα μικρά παιδιά λουφαξανε στον κόσμο τους

Μια μέρα γιορτινή Μια σκέπη αυγινη Κι ενα νερό που ισως να 'ναι αθάνατο

Κάθε τέλος κι αρχή Και μια αστραπή γαλάζια στο λευκό ουρανό

Μπαλονι η ζωή Που όλο φουσκώνει σαν πανι στον άνεμο

Σπιτικό το ψωμί Κάπου άδειοι φούρνοι χασκουνε σα στοματα

Μια γη ηλεκτρονική Συμπαν μοντέρνο Κι ανοιχτή η πληγή

Οση ισχύ κι αν φέρει Τωρα η παρηγοριά

Τίποτα μη μου δώσεις απο την τσεπη σου Μονο δέξου να μου χαρισεις

Πηγη απ' την καρδια Ο χρονος ελευθερία ν' αγαπάς Στην Αληθεια η ριζα του




Z.K.