Monday, November 11, 2013


Η τηλεόραση βρέχει πάλι αριθμούς απόψε
Καταιγισμούς ερεθισμάτων
Μην αφήνεις την ομπρέλα σου όπου να ‘ναι
Ορίστε τώρα θα χρειαστείς αδιάβροχο
Κι άντε να βρω ειρμούς να στο μπαλώσω!
Δε βλέπεις που τρέχω
Κάτω απ’ τις μαρκίζες
της προσευχής
της μελέτης
της πράξης
της μοιρασιάς
και των άλλων οικοδομών
της Διαδραστικής Κατασκευαστικής Α.Ε.
Έλα να σταθείς πλάι μου
Είναι διασκεδαστική η βροχή
όταν δε μας αγγίζει

Άρχισαν να πονάνε τα κόκκαλα
Γιατί χάθηκε η Βγαλμένη
Μάλλον απήχθη
Μη όντας πια και τόσο Αντρειωμένη
Ή μη βρίσκοντας καν το λόγο
Είναι πολύ πιθανό να πιάστηκε
Από τα ω! των μεμονωμένων
Και να αιωρείται ως Δαμόκλειος
Πάνω από τις αλήστου μνήμης ονειροπολήσεις
των επαναπαυμένων.
Θέλει η Απηγμένη
την αρετή και την τόλμη της
Τις θέλει απτές σε κάθε βήμα
Τις θέλει οπτές σε κάθε φλόγα της καρδιάς
Δεν τις γυρεύει στα ερείπια της κτίσης
Δεν τις ανιχνεύει στα μονόχνωτα χτυπήματα
Παρά ψάχνει στους καλλιεργητές της και τα χωράφια τους
Στα ενωμένα χέρια που φτιάχνουν ζωή.


Television is raining nunbers once more tonight
Don't leave your umbrella wherever you go
Here, you're going to need a raincoat now
And I'll have to find consistencies to mend it
Don't you see me running
Under the eaves of 
and the rest of the buildings 
erected by Interactive Constructions Ltd
Come, stand by me
The rain is amusing
when it can't touch us.

The bones have started aching
-everyone of them - 
because the Arisen is lost
It's been probably Abducted
Being not so Valiant anymore
Or not even finding any reason to be
It's most possible that it got caught up
Into the "Aw!"s of the scarce ones
And is tangling like a Damokles sword
Above the indelible memorial day-dreaming
Of the ones who have settled in.
This Abducted demands 
Its virtue and grit
It demands them tangible in each and every step
It demands them burning in each and every flame of heart
It doesn't seek them inside the remnants of creation
It doesn't trace them inside the withdrawn blows
It's only searching among its cultivators and their fields
Among the united hands making life.


No comments:

Post a Comment