Saturday, June 6, 2015

Νύχτες στην άμμο



Στην αμμουδιά φωτιές
Μας τραγουδούν φωνές
κι ένας Παράδεισος εκεί κοντά ανοίγει.

Πεφτάστερα ψηλά
Τα ξάστερα θολά
Το φεγγαρόφωτο αισθήσεις ξετυλίγει.

Πώς κάτι τέτοιες νύχτες να στενέψω;
Συνήθεια μου' χει γίνει η καρδιά
Του ονείρου τα πολύτιμα λεπτά
Μονάχη πού να βγω να τα μαζέψω;

Βλέμμα ζαχαρωτό
Τραγούδι φτερωτό
Προσκέφαλο η φωνή σου και μια νότα

Λιώνουν τα στεγανά
Ρευστά και τα βουνά
Τα χέρια μας χαράζουν άλλη ρότα.